's Ochtends waren er al bloemen voor de 32 deelnemers aan de weblogloop. Zelf zag ik ze even na half acht, het was een koude wintermorgen en die bloemen zaten op de ruiten van de abri. Daar wachtte ik op de tram die al snel kwam. Dat zou het begin worden van een zeer voorspoedige reis – tram om 8.44 uur, trein van 9.08 richting Utrecht. Ik ging in de stiltecoupé zitten in de bank naast die van mijn bovenbuurman. Hij is bioloog en universitair docent, maar is nu druk bezig met een project en hij ging naar kantoor omdat de PC daar meer mogelijkheden biedt dat die bij hem thuis staat. Ik heb hem maar rustig verder laten werken… In Utrecht was het even wachten op de volgende trein, dat werd de sprinter naar Baarn met diverse tussenstops. Om 10.38 was ik in Baarn. 

Schuin tegenover het station staat het rustieke eet-café 'De Generaal', blijkens de afbeeldingen op de menukaart genoemd naar Napoleon Bonaparte. Ronald, Gert, Marco en een paar dames van de verzorging waren al aanwezig. Begroetingen over en weer. Wij gingen naar binnen, waarna de anderen snel arriveerden, rond kwart over elf was iedereen aanwezig. Wie er allemaal waren? Bijna teveel om op te noemen en dan, als je volledig probeert te zijn zul je altijd zien dat je er eentje vergeet of een noemt die er juist niet bij was. Nou vooruit, een paar (de linkjes laat ik even achterwege): Leo, Aad, Bjorn, Hero, Jim en Monique (beiden lang niet gezien), Pim, Kees, Patricia en Ronald. Ook een paar deelnemers die veel kilometers wilden maken vandaag en al 12 kilometer hadden gelopen, waaronder Jacqueline, Richard, Pieter en John. Er was op 36 personen gerekend, uiteindelijk kwamen er 32, de verzorgers meegerekend. Toch nog een flinke opkomst. Na de cappucino af andere warme dranken, gingen we op weg.

Maar niet voordat Gert en Marco, de organisatoren van deze weblogloop, nog een paar instructies meegaven. Zoals dat het eerste stuk best zwaar zou worden; dat het tempo niet te hoog zou liggen en dat halverwege een tussenstop was waar men iets kon eten en drinken en de lopers die de halve afstand wilden lopen (12 kilometer) zich bij de rest zou voegen. En oh ja, er moest natuurlijk ook een groepsfoto worden gemaakt! (N.B. ten overvloede: de foto's kunnen door simpelweg aan te klikken worden uitvergroot!).

Daarna ging de meute lopers van start. Ik vond het wel leuk om van tevoren nog kennis te hebben gemaakt met een aantal bloglopers die ik nog nooit had gezien, en zij mij ook niet denk ik. Ook onderweg maakte ik met deze en gene een praatje ook al ben ik nooit zo'n prater als ik hardloop. Ik heb altijd bewondering voor mensen die dat moeiteloos kunnen, het is een teken van ontspannenheid en wellicht een grote longinhoud.

Bij de stoplichten was de eerste korte stop omdat het voetgangerslicht op rood stond. Mooie gelegenheid om allemaal weer bij elkaar te komen waarna wij onze weg vervolgden. Waar Gert ons voor had gewaarschuwd kwam na pakweg drie kilometer: het terrein werd toen wat moeilijk begaanbaar. Kleine klimmetjes en bospaden die vorige week nog blubberig waren van de regen maar nu keihard bevroren. Maar afgezien van een val van een van de lopers en naderhand van een van de fietsers – zij herstelden snel overigens – bleef iedereen op de been.

Gert en Marco hadden een fraai parcours uitgestippeld dat 25 kilometer en 80 meter (zo bleek achteraf) door een bosrijke omgeving voerde. Vijfentwintig kilometer, ja, dit leest u goed, het is inderdaad méér dan de in het vooruitzicht gestelde 20 kilometer. Maar het ging goed. Wij liepen niet snel, ook niet langzaam trouwens maar in een tempo dat iedereen wel al die tijd zou kunnen volhouden.

Bij het 12 kilometer punt was de pitstop. Daar konden we sportdrank en proteïnerijke chocoladerepen van Herba Life tot ons nemen alsook een echte zeeuwse bolus die ons Zeeuws Meisje Jacqueline had meegenomen. Er werd wel een bijdrage voor deze bolus gevraagd van minimaal vijf euro, de opbrengst gaat naar een heel goed doel, Pink Ribbon! Deze bijdrage kon je in de gereed staande collectebus deponeren.

Een aantal ander webloggers stapten daar in om de tweede 12 kilometer mee te lopen. Even later liep het gezelschap weer te struinen door bos en over hei. Op een gegeven moment werd de weg versperd door een omgevallen naaldboom, maar met enig kunst- en vliegwerk hebben wij – en vooral de fietsers die het peloton begeleidden – dit obstakel kunnen trotseren.

Uiteindelijk bereikten we toch het eindpunt, dat was bij Voetbalvereniging Victoria in Hilversum. Mooi zat, want ik begon de benen al aardig te voelen. Wij haalden onze spullen uit de auto waar we voor het begin van de loop bij De Generaal onze sporttassen en andere bagage hadden gedeponeerd en liepen naar de kleedkamers die voorzien waren van goede warme douches. Dat was even lekker. Daarna omgekleed en even later reden we met z'n allen terug naar Baarn. Zelf kon ik met John mee. In De Generaal werd deze zeer geslaagde sportieve dag afgesloten met een etentje. Niet iedereen at mee, maar er waren er genoeg om het tot een gezellige happening te maken. Wat mij opviel was dat er links en rechts van mij druk getwitterd werd, iets waar nogal wat webloggers aan verslingerd zijn geraakt. Ach ja, het is het tijdperk van de nieuwe media nietwaar?

Na het eten liep ik met Bjorn en Aad naar het station. Het bleek dat Bjorn het beste de trein naar Weesp kon nemen, Aad en ik moesten een kwartiertje wachten op de boemel die ons naar Utrecht zou brengen. Aldaar scheidden onze wegen, Aad ging met de bus naar Nieuwegein, ik pakte de trein naar Den Haag.

Thuisgekomen was het eerste dat ik deed niet thuiskomen, ik ging linea recta, met de rugzak nog bij mij, naar de deur bijna pal naast die van ons. Daar belde ik aan. Nina, een van de dochters van onze buren, was jarig vandaag en vierde het voor haar leeftijdgenoten maar ook voor de familieleden, vrienden en buren van haarzelf en haar ouders. Mijn vrouw was daar ook al geruime tijd. Nog koffie met gebak gegeten en met z'n allen naar Boer zoekt vrouw gekeken…